Æh.. Det blåser på mæ! Haha

Music Is A Type Of Sculpture

"Music, in performance, is a type of sculpture. The air in the performance is sculpted into something."
Frank Zappa

Har du vert på ein konsert med eit band du berre elsker, saman med fleire tusen andre fans, der stemningen og heile atmosfæren rundt deg forandrer seg etter den same musikken? Folk lever seg inn i dei ulike songane og både fortid og framtid forsvinn. Det er ingen andre plassar du heller vil vera enn akkurat der og akkurat då! Same kva vêr det er eller korleis du har det! Alt er liksom bra, i det øyeblikket! Det er noko alle bør få oppleve!!

"One good thing about music, when it hits you, you feel no pain."
Bob Marley

Eg har aldri hørt denne sangen live då, men det hadde vert så evig kult å vera saman med fleire andre der heile stemninga forandras etter denne songen. Den gjer meg ein fantastisk fredfull følelse som eg ikkje kan beskrive med ord! Men dei er oppløyst då, så blir nok litt vanskelig! Høyr og nyt:

Friluftsliv på sitt beste

Eg har hatt ei fantastisk helg!! Eg har vert på friluftslivtur, der me gjekk på ski frå Dahle til Kvitingen. Me starta på fredags morgon etter morgonsamling, alle kom med fullpakka sekkar og skia i hendene i fullt regnutstyr, klar for ein veldig fuktig, men kjekk tur. For å komme oss til Dhale tok me først tog buss til Arna, der me måtte vente ein time. Det endte rett og slett opp i ein rask tur på Big Bite:D

Vidare her i frå tok me tog. På toget var det veldig fullt, så eg satt meg med ei koselig dame som var på tur med ein 5. klasse. Etter at eg hadde snakka litt med ho, så begynte ho, ut av det blå, å snakke om stjerner, eg skjønte ingenting. Det var jo så Gudfeldig. Det hadde seg nemleg sånn at eg skulle halde eit foredrag om stjerner på turen.

Me fekk oppleva dei fleste ulike vêrfohald, fører, terreng og landskap. Første dagen gjekk me i regn og skodde i bratta bakkar, medan snøen klistra seg i tjukke lag under skia. Andre dagen var det nydelig sol, litt overskya, knallbra føre og eit landskap du skal leita lenge etter. Søndag, den siste dagen, var det påskesnø, overskya og så flatt lys at me verken såg om bakkane gjekk opp eller ned.

På Fredag gjekk me opp 400 meter og brukte 4 timar på ei løype turistforeninga sa at me ville bruke 2 timar på. Me gjekk heilt til det vart mørkt utan å komme fram til der me skulle. Me måtte gje oss og sat opp telta utan å sjå noko meir enn det lommelyktene klarte å vise oss. Kalde, men glade, hoppa eg i min varme, nydelige dunsovepose! Men det varte ikkje lenge før det lagde rare lydar frå liggjeunderlaget mitt. Litt etter litt, sprakk det innvendig! Det vart ein einaste stor klump og kvar gong eg prøvde å leggje meg oppå klumpen, så flytta den seg til andre sida. Kjempe teit:P

Eg vakna tidlig, av at det pressa på blæra og teltet var lyst. Eg ante ikkje kva klokka var, men tippar ho var rundt sju, halv åtte. På teltet høyrdes det ut som om det var mykje vind ute, så eg snøra meg no godt inn i soveposen igjen, og tenkte eg skulle klare å halde meg litt lenger. Eg vekte Malene for å finne ut kva klokka var, men det var det ingen som visste. Etter kvart tredde på meg litt kalde, men ellers tørre telemarksko og kava meg over sekkane som stod samla i den lille kuldegropa i teltet. Eg tok opp glidelåsen og venta eigentleg ei kald oppleving. Men når stakk ut hovudet gløtta eg litt av himmelen, og den var blå! Resten av glidelåsen gjekk fort opp. Eg stod no med ytterst lite klede på og myste mot ei stor gul sol og såg utover eit landskap som lignande ein kjempe stor, glattblåst, kvit ørken, rett etter ein sandstorm.

Det var ikkje noko anna å gjera enn å vekke dei andre, og spenne skia fast for å sjekke ut områda. Eg og Malene gjekk opp på ein liten topp, og då utvida horrisonten seg endå meir! Der var det endå fleire snødekka fjell, så langt augo kunne sjå.

Heile laurdagen var eigentleg ubeskrivelig fantastisk! Folk gjekk i berre ullskjorta og alle var i godt humør. Det var mange nedoverbakkar og kvar gong me kom til ein bakke var det lika spanande å sjå kven som gjekk på tryne! Det var alltid nokon! Øystein og Frede hadde fekk også litt snø i skjegget eit par gongar;) Me gravde tre snøholer som me brukte cirka 5 timar på.

Søndagen var det tidleg opp for mi gruppe, for Frede kom inn og sa: "Denne snøhola kan rase om 1 minutt eller 1 time.. er ikkje lett å seie, men det bør tenke på å komme deko ut." Såg det eigentleg eg og. Taket nådde nermast ned i nasetuppen..;) Dette var også ein fin dag, men dårleg sikt, me visste verken om det gjekk opp eller ned, måtte nesten kaste snøballar framfor oss mens me gjekk for å sjekke.